/Stopy procentowe

30 maja

2020

“Za decyzją o obniżeniu stóp procentowych NBP stał telefon z rządu” – komentarz byłego prezesa NBP

“Nie do końca wiemy, jakimi przesłankami kierowała się Rada Polityki Pieniężnej” - mówi Marek Belka o obniżce stóp procentowych.

1960

W Zielonej Górze miał miejsce kilkutysięczny protest mieszkańców tego miasta w obronie przed planami władz województwa poznańskiego dotyczącymi Domu Katolickiego (obecnie stary budynek Filharmonii Zielonogórskiej). W myśl zasad laicyzacji życia w Polsce wojewoda poznański podjął decyzję o likwidacji tej placówki, w której znajdowały się między innymi redakcja Słowa Powszechnego, Caritas i Polski Czerwony Krzyż. Budynek miał zostać w całości przeznaczony do dyspozycji orkiestry. Jednym z powodów likwidacji Domu Katolickiego miały być prowadzone w nim lekcje religii. Dowiedziawszy się o tym miejscowy proboszcz Kazimierz Michalski powiadomił parafian, którzy podjęli próbę zablokowania tej decyzji. Władze województwa, które spodziewały się takiego obrotu spraw skierowały na miejsce milicję i ZOMO. Początkowo niezbyt liczna demonstracja przerodziła się z czasem w kilkutysięczne zamieszki brutalnie tłumione przez uzbrojonych w pałki funkcjonariuszy. Wiele osób było poszkodowanych, znaczna część protestujących została zatrzymana (333 osoby), aresztowana (część osób zatrzymano w ciągu następnych paru dni na podstawie fotografii wykonanych na miejscu zamieszek przez funkcjonariuszy SB) i potem skazana (przed sądem łącznie 196 osób, w kolegiach orzekających – 48 osób) na kary więzienia (ponad 2 miesiące, w tym dwie osoby nawet na 5 lat) lub grzywny. Represje dosięgły protestujących także w ich miejscach pracy lub nauki – niektórzy pozostawali przez długi czas bez pracy. Część uczestników wraz z rodzinami została zmuszona do opuszczenia Zielonej Góry na zawsze.

domkatolicki

1941

Polska Marynarka Wojenna objęła, przejęty od Brytyjczyków, niszczyciel eskortowy typu Hunt II. Polacy zmienili nazwę okrętu z HMS “Oakley” na ORP “Kujawiak”. Pierwszym dowódcą tej jednostki został kapitan marynarki Ludwik Lichodziejewski, dotychczasowy zastępca dowódcy niszczyciela ORP Piorun. Między 31 maja a 17 czerwca okręt oraz jego młoda załoga przeprowadziła serię testów i szkoleń, m.in. próby maszyn oraz ćwiczenia obsługi artylerii. Nie był to łatwy czas, gdyż jak pisał w sprawozdaniu z tego okresu Lichodziejewski, jedynie oficerowie charakteryzowali się wysoką dyscypliną i morale, zaś podoficerowie i marynarze byli zbieraniną ludzi wyzbieranych z rozmaitych resztek, często o konduicie niedwuznacznie podejrzanej i z wyrokami sądów [w] ewidencji. Jednakże do 25 lipca, kiedy to zakończono wszystkie ćwiczenia, dyscyplina i morale poszły w górę. Marynarze przywiązali się do swojego okrętu, są z niego dumni. Mam bardzo wielkie trudności w wypadku przeokrętowania – marynarze stają do raportu i często ze łzami proszą o zatrzymanie ich. Po krótkim okresie szkolenia i zgrywania załogi, do końca 1941 r. Kujawiak osłaniał liczne konwoje na Kanale La Manche, w tym jako okręt dowódcy grupy eskortowej. Wielokrotnie w tym czasie polscy artylerzyści mieli okazję walczyć z nieprzyjacielskim lotnictwem. Umiejętności te potwierdzili podczas alianckiej wyprawy na Lofoty (operacja „Anklet”, 24-28 grudnia 1941) oraz po powrocie w styczniu 1942 r. do eskorty konwojów, kiedy to 14 marca przez siedem godzin Kujawiak odpierał 10 ataków na statki, zestrzeliwując jeden samolot wroga. 4 czerwca 1942 r. Kujawiak wszedł w skład Force „X” będącej częścią Force „T”, eskortującej konwój WS 19 z Greenock (w ujściu Clyde) na Maltę. Konwój, który opuścił Londonderry (Płn. Irlandia) 5 czerwca o godz. 09.00, składał się z 6 statków, zaś jego prędkość wynosiła około 12,5 w. Przejście do Gibraltaru minęło bez wydarzeń i ugrupowanie zawinęło tam 10 czerwca o godz. 10.00. Po dwóch dniach postoju konwój wyruszył w kierunku Malty. Rankiem 14 czerwca, został wykryty przez samotny samolot rozpoznawczy, który trzymał się od niego w odległości około 10 Mm. Choć samolot został prędko przegoniony przez myśliwce, to jednak było oczywistym, że już niedługo dojdzie do falowych ataków nieprzyjacielskiego lotnictwa. Pierwszy nalot rozpoczął się o 10.25, gdy nastąpił atak 6 Ju 88 z wysokości około 2500 m [2 SM 79 i 8 CR 42]. Rzucono kilkanaście bomb na konwój i eskortę, jednak na szczęście obyło się bez strat.

kujawiak

1918

Powstał Związek Legionistów Polskich- organizacja zrzeszająca byłych żołnierzy Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego oraz rodziny tych żołnierzy,a później również wszystkie osoby identyfikujące się z ideą czynu niepodległościowego. Pierwszym komendantem tej organizacji został późniejszy marszałek Edward Rydz- Śmigły. Po wybuchu II wojny światowej Związek Legionistów Polskich został zdelegalizowany dekretem generalnego gubernatora Hansa Franka, jednakże, wbrew często pojawiającym się w różnych opracowaniach błędnym informacjom, nie zaprzestał swojej działalności, działając pod konspiracyjną nazwą “Grupa Oleandry. Organizacja ta począwszy od lat 60 tych XX wieku kilka razy była delegalizowana i na nowo powoływana. Ostatnie jej rejestracja miała miejsce 3 sierpnia 1990 roku. Związek Legionistów Polskich istnieje do dziś.

zlp

1901

W Warszawie urodził się Mieczysław Fogg. Jego prawdziwe nazwisko to Mieczysław Fogiel. Był uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Po tym ,jak został ranny na froncie rozpoczął w 1921 roku pracę jako kasjer w warszawskiej Dyrekcji Kolei Państowej. Karierę artystyczną zawdzięcza samemu Ludwikowi Sempolińskiemu, który słysząc go śpiewającego chórze kościelnym skierował go na naukę śpiewu na Wydział Wokalistyki warszawskiej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina. W 1928 roku wykształcony już wokalnie Fogg rozpoczął występy w chórze Dana. Od tego czasu zaczęła się jego wielka kariera artystyczna. Koncertował za granicą, m.in. w Niemczech, Estonii, na Łotwie, w ZSRR, Finlandii, Norwegii, Szwecji, Austrii, we Włoszech i w USA, gdzie wystąpił w 31 stanach. Dla firmy fonograficznej Odeon nagrywał 100-150 piosenek rocznie, otrzymując przezwisko “śpiewająca mrówka”. Towarzyszył w koncertach i nagraniach sławnym polskim artystom kabaretowym, m.in.: Hance Ordonównie , Stefci Górskiej, Zuli Pogorzelskiej i Adolfowi Dymszy. Lata okupacji niemieckiej spędził w Warszawie. Występował (za zgodą władz Podziemnej Polski) w kawiarniach dostępnych polskiej publiczności, m.in. w Cafe Bodo i Swann , U Aktorek i Lucyna. Mieczysław Fogg brał udział w powstaniu warszawskim jako żołnierz AK , a jego zadaniem było podtrzymywanie na duchu powstańców i mieszkańców Warszawy – śpiewał w szpitalach, na barykadach i w schronach. Brał udział w powstaniu jako starszy strzelec I Batalionu Szturmowego Odwet . Za udział w powstaniu otrzymał wysokie odznaczenie – Krzyż Zasługi z Mieczami (jego powstańcza opaska znajduje się w Muzeum Powstania Warszawskiego). Mieczysław Fogg, przed wojną jeden z najbardziej znanych piosenkarzy polskich, nie opuścił żydowskich przyjaciół podczas okupacji. Z inicjatywy Fogga Ignacy Singer (znany jako Ivo Wesby), kierownik muzyczny kabaretu „Qui pro Quo”, uciekł z getta warszawskiego wraz z żoną Lolą i córką. Fogg udzielił schronienia Singerom w swoim mieszkaniu, gdzie przebywali do zakończenia wojny. Fogg przez kilka dni ukrywał także w swoim mieszkaniu przyjaciela, Stanisława Templa, inżyniera z Wilna, który pracował dla wytwórni płytowej. Mimo ostrzeżeń Fogga Tempel udał się do getta, aby połączyć się ze swoją rodziną. Również nauczyciel śpiewu, Stanisław Kopf, znalazł schronienie w mieszkaniu Fogga, aż do momentu uzyskania fałszywych dokumentów, dzięki którym mógł wyjechać z Warszawy. Po wojnie przez krótki czas Mieczysław Fogg prowadził w Warszawie własny lokal “Cafe Fogg”. W trwającej ponad sześćdziesiąt lat karierze wystąpił na blisko szesnastu tysiącach koncertów. Śpiewał w dwudziestu pięciu krajach Europy oraz w Brazylii, Izraelu , na Cejlonie, w ośrodkach polonijnych Nowej Zelandii , Australii i wielokrotnie w USA i Kanadzie. Zaśpiewał on między innymi takie utwory,jak “Tango Milonga”, “Cisza”, “Ostania niedziela”, “Jesienne róże” lub “Pierwszy siwy włos”. Zmarł 3 września 1990 roku w Warszawie.

fogiel

1787

W Warszawie Rada Nieustająca zakupiła za pieniądze z budżetu przeznaczone na uzbrojenie polskiej armii Pałac Brühla. Budowla pozostała po zmarłym w 1763 roku ministrze gabinetu i konfederacji na dworze króla Augusta III Heinrichu Brühlrze przeznaczona miała zostać na siedzibę ambasady rosyjskiej.

palacbruhla

1505

Podczas sejmu w Radomiu uchwalona zostala konstytucja Nihili novi. Dokument, którego uchwalenie miało miejsce kościele farnym pod wezwaniem świętego Jana Chrzciciela ograniczał kompetencje prawodawcze polskich monarchów, co w praktyce przekładało się na obowiązujący króla zakaz wydawania ustaw bez zgody szlachty, reprezentowanej przez Senat i izbę poselską. Królowi pozostawiono natomiast swobodę w wydawaniu edyktów dotycząchc spraw miast królewskich, spraw górniczych, Żydów, lenn i chłopstwa. Konstytucja ta unieważniała również wydany cztery lata wcześniej przez Aleksandra Jagiellończyka przywilej mielnicki ograniczający znacznie władzę królewską na rzecz senatu i praktycznie wprowadzający w Polsce republikę oligarchiczno-arystokratyczną z odwoływalnym królem stojącym na czele senatu.


Edytuj tę stronę dzieląc się własnymi notatkami!

Subscribe to Notatki historyczne Tomka

Get the latest posts delivered right to your inbox

Tomasz Waszczyk

Tomasz Waszczyk

Ten kto nie szanuje i nie ceni swej przeszłości nie jest godzien szacunku teraźniejszości ani prawa do przyszłości.

Read More