/Kiszczak - Wałęsa

31 sierpnia

2020

Robert F. Kennedy Jr. spoke to an enormous crowd in Berlin on Saturday, as tens of thousands of Germans joined forces to protest what Kennedy Jr. referred to as Bill Gates’ “bio-security agenda, the rise of the authoritarian surveillance state and the Big Pharma sponsored coup d’etat against liberal democracy.” “Fifty years ago, my uncle John F. Kennedy came to this city. He came to this land, because Berlin was the frontline against global totalitarianism. And today again, Berlin is frontline against global totalitarianism,” said Kennedy Jr. to a roar of approval from the crowd.

berlin

2016

Koniec prezydentury https://pl.wikipedia.org/wiki/Dilma_Rousseff

2015

Angela Merkel powiedziała „Wir schaffen das”, co znaczy „Damy radę“, „Zrobimy to“. Zdanie wypowiedziane na konferencji prasowej w Berlinie, powtórzone później przez niemiecką kanclerz wielokrotnie, stało się symbolem. „Niemcy raczej nie dały rady” komentuje prof. Andrzej Sakson

1980

https://en.wikipedia.org/wiki/Solidarity_(Polish_trade_union)

1988

W willi Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przy ulicy Zawrat w Warszawie odbyło się spotkanie Lecha Wałęsy z Czesławem Kiszczakiem. Towarzyszyli im również biskup Jerzy Dąbrowski oraz sekretarz Komitetu Centralnego Stanisław Ciosek. W trakcie spotkania ustalono, że przewodniczący NSZZ Solidarność nakłoni strajkujących do powrotu do pracy i zaprzestania protestów, co miało być warunkiem rozpoczęcia przygotowań do rozmów przy Okrągłym Stole. Tak o tym fakcie w książce “Droga do wolności pisał Wałęsa: “Oczywiście, nie byłem zadowolony, ale też nie mogłem zbytnio podskakiwać. Kilkanaście strajkujących zakładów to nie kilkaset, jak w sierpniu 1980, a generał powiedział bez ogródek, że i tak „beton” partyjny próbuje torpedować każdą ofertę ugody z opozycją. Czułem, że mówi szczerze, lecz zastanawiałem się, jak spojrzę w oczy zarośniętym, czekającym z nadzieją stoczniowcom czy górnikom. Cóż z tego – myślałem – że racja moralna jest po ich stronie?”

kiszczakwalesa

1945

Stefan Banach to jeden z najważniejszych matematyków w historii. Za jego czasów nie było uczonych, którzy nie słyszeliby o Banachu. Prace jego były tłumaczone na najważniejsze języki świata, a on sam w ogromnym stopniu przyczynił się do rozwoju matematyki, jak i jej popularyzacji.

Banach po ukończeniu szkoły, nie studiował matemtyki, lecz uczył się jej sam. Nie dostał się do wojska w czasie I wojny światowej ze względu na wadę wzroku i…leworęczność (a więc lista genialnych leworęcznych się powiększa!). Po spotkaniu na krakowskich Plantach z Hugo Steinhausem, kariera Banacha zaczęła nabierać rozpędu. Banach jest znany z takich pojęć jak: przestrzeń Banacha, algebra Banacha, całka Banacha czy różnych twierdzeń z jego nazwiskiem w nazwie.

Nie możemy zapominać o tym, że Banach prócz tego, że był genialnym matematykiem, to był też spoko człowiekiem. Potrafił tłumaczyć studentom matemtykę w sposób prosty i zrozumiały. W wolnych chwilach kibicował lokalnej Pogoni Lwów i bawił się na imprezach. Te najlepsze nazywano banachaliami!

Banach był tak cennym kąskiem dla wszystkich państw, że propozycje pracy u nich składały chociażby ZSRR i USA. Nawet jeden z delegatów ze Stanów przwiózł czek dla Banacha, na którym widniała “goła jedynka”. Banach mógł dopisać tyle “zer”, ile chciał w zamian za wyjazd i pracę dla USA. Stefan tylko powiedział, że nie ma takiej ilości zer, dla których mógłby opuścić Lwów!

Gdyby istniał Nobel z matemtyki, to na pewno by go dostał. Mówi się o tym, że przed śmiercią rozmawiał z synem, że chce się zająć fizyką, i że ma pomysły, które przyniosą mu Nagrodę Nobla. Niestety nie doczekał realizacji tych planów. Zmarł 31 sierpnia 1945 roku w swoim ukochanym Lwowie, który w wyniku konferencji jałtańskiej, znajdował się już po radzieckiej stronie.

steinhaus

1944

Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego wydał tak zwaną “Sierpniówkę” czyli Dekret o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego. Dokument ten przewidywał karę śmierci za zabójstwa, znęcanie się i innego typu prześladowanie ludności cywilnej i jeńców wojennych. Zgodnie z ustaleniami Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze odpowiedzialność karna groziła również za sam udział w niemieckiej lub sprzymierzonej z Niemcami organizacji przestępczej (np. NSDAP, gestapo itd.). Przewidziano również karę więzienia za szantaż z żądaniem okupu za zaniechanie donosu do władz niemieckich. Postanowienia dekretu odnosiły się do czynów popełnionych w okresie od 1 września 1939 roku do 9 maja 1945 roku. Władze komunistyczne podeszły do jego realizacji bardzo restrykcyjnie, obejmując jego przepisami działaczy podziemia antykomunistycznego, a także byłych żołnierzy Armii Krajowej.

sierpniowka

1939

18:45 kapitan niemieckiego pancernika ,,Schleswig -Holstein” Gustav Kleinkamp ponownie otrzymał rozkaz rozpoczęcia ataku na Westerplatte. Datę ataku wyznaczono na dzień 1 września o 4:45 rano. O godzinie 23:30 niemiecka kompania szturmowa opuszcza pokład pancernika i przygotowuje na lądzie swe pozycje do szturmu na Westerplatte.

schelswig

Foto: Wymarsz kompanii szturmowej ze ,,Schleswig-Holsteina”


ULTIMATUM NIEMIECKIE WOBEC POLSKI Z 31 SIERPNIA 1939 ROKU. Sytuacja między Rzeszą Niemiecką a Polską jest obecnie tego rodzaju, że każdy dalszy incydent może doprowadzić do wybuchu w szeregach wojsk zajmujących pozycje po obu stronach. Jakiekolwiek rozwiązanie pokojowe musi być tak ułożone, by przy następnej sposobnej okoliczności powodujące ten stan rzeczy nie mogły się powtórzyć i by przez to nie tylko Europa Wschodnia, lecz także inne obszary nie znalazły się w stanie takiego samego naprężenia. Przyczyny tego rozwoju leżą:

  1. W niemożliwym przeprowadzeniu granic, wytyczonych przez dyktat wersalski.
  2. W niemożliwym traktowaniu mniejszości na odstąpionych obszarach. Rząd Rzeszy Niemieckiej wychodzi zatem przy niniejszych propozycjach z założenia, że trzeba znaleźć ostateczne rozwiązanie, które usunie niemożliwą sytuację związaną z wytyczeniem granic, obu stronom zapewni życiowo ważne dla nich linie komunikacyjne oraz problem mniejszościowy - o ile to jest w ogóle możliwe - zlikwiduje, a o ile to nie jest możliwe, znośnie ułoży los mniejszości przez całkowite zagwarantowanie ich praw. Rząd niemiecki jest przekonany, że przy tym jest niezbędne, by szkody gospodarcze i fizyczne, spowodowane od roku 1918, wykryć i w calej pełni zrekompensować. Oczywiście, uważa to zobowiązanie za wiążące dla obu stron. Z tych rozważań wynikają następujące praktyczne propozycje:
  3. Wolne Miasto Gdańsk wraca na podstawie swego czysto niemieckiego charakteru oraz jednomyślnej woli swej ludności niezwłocznie do Rzeszy Niemieckiej.
  4. Obszar tzw. Korytarza, od Bałtyku do linii Kwidzyn - Grudziądz - Chełmno - Bydgoszcz (włączając tu te miasta), a potem na zachód mniej więcej od Trzcianki, sam rozstrzygnie o swojej przynależności do Niemiec lub do Polski.
  5. W tym celu przeprowadzi się na tym obszarze głosowanie. Do głosowania będą uprawnieni wszyscy Niemcy, którzy mieszkali na tym obszarze w dniu 1 stycznia 1918, albo urodzili się tam do tej daty, jak również wszyscy w danym dniu na tym obszarze zamieszkali lub do tej daty tam urodzeni Polacy, Kaszubi itd. Niemcy wygnani z tego obszaru wracają dla spełnienia swego obowiązku głosowania. Dla zagwarantowania bezstronnego głosowania oraz zapewnienia rozległych do tego potrzebnych prac przygotowawczych określony wyżej obszar, podobnie jak Zagłębie Saary, zostanie poddany władzy natychmiast utworzonej Komisji powołanej przez cztery mocarstwa: Włochy, Związek Radziecki, Francję i Anglię. Komisja ta posiadać będzie wszelkie prawa suwerenne na tym obszarze. W tym celu należy obszar ten w jak najkrótszym do ustalenia czasie opróżnić z polskich sił zbrojnych, polskiej policji i polskich urzędników.
  6. Z powyższego obszaru wyjęty zostaje polski port Gdynia, który w zasadzie pozostaje terytorium polskim, w ramach polskiego zasiedlenia. Bliższe granice tego polskiego miasta portowego winny być ustalone między Niemcami a Polską, a w razie potrzeby rozstrzygnięte przez międzynarodowe rozjemstwo.
  7. Dla zapewnienia niezbędnego czasu do koniecznych rozległych prac przygotowawczych w celu zapewnienia sprawiedliwego głosowania - głosowanie to nie odbędzie się wcześniej jak po upływie 12 miesięcy.
  8. Aby w tym okresie zagwarantować bez ograniczeń Niemcom połączenie do Prus Wschodnich, a Polsce do morza, zostaną wyznaczone szosy i koleje, które umożliwią wolny tranzyt. Przy tym będzie dozwolone pobieranie tylko tych opłat, które są niezbędne do utrzymania połączeń komunikacyjnych lub przeprowadzenia transportów.
  9. O przynależności obszaru rozstrzygnie zwykła większość oddanych głosów.
  10. Aby po przeprowadzeniu głosowania - bez względu na to, jak ono wypadnie - zapewnić swobodną komunikację z Niemiec z ich prowincją Gdańsk-Prusy Wschodnie, a Polsce połączenie z morzem, zostanie w razie gdyby obszar plebiscytowy przypadł Polsce wydzielona dla Niemiec eksterytorialna strefa komunikacyjna, mniej więcej w kierunku Bytów
  11. Gdańsk lub Tczew, nadająca się do budowy autostrady oraz czterotorowej linii kolejowej. Budowa autostrady i kolei zostanie przeprowadzona w ten sposób, że polskie linie komunikacyjne nie zostaną przez to dotknięte, tzn. budowa przejdzie albo nad, albo pod nimi. Szerokość tej strefy określa się na 1 km, a sama strefa należeć będzie terytorialnie do Rzeszy. W razie gdyby głosowanie wypadło na korzyść Niemiec, Polska dla swobodnego i nieograniczonego połączenia do swojego portu Gdynia otrzyma identyczne prawo takiej samej eksterytorialnej trasy drogowej lub kolejowej, jakie posiadałyby Niemcy.
  12. W razie gdyby Korytarz przypadł ponownie Niemcom, Rzesza stwierdza swoją gotowość do przeprowadzenia z Polską wymiany ludności w rozmiarach odpowiadających Korytarzowi.
  13. Ewentualnie postulowane przez Polskę specjalne uprawnienia w Gdańsku zostaną przyznane w zamian za identyczne uprawnienia Niemiec w Gdyni.
  14. Aby na tym obszarze usunąć po obu stronach jakiekolwiek poczucie zagrożenia, Gdańsk i Gdynia otrzymają charakter miast czysto handlowych, tj. bez wojskowych urządzeń i umocnień.
  15. Półwysep Hel, który stosownie do głosowania przypadnie albo Polsce, albo Niemcom, zostanie w każdym wypadku tak samo zdemilitaryzowany.
  16. Ponieważ rząd niemiecki ma do wysunięcia najostrzejsze oskarżenia przeciw polskiemu traktowaniu mniejszości, a rząd polski ze swej strony uważa, że również musi wysuwać oskarżenia przeciw Niemcom, obie strony zgadzają się na to, że skargi te przedłoży się komisji śledczej o składzie międzynarodowym, z zadaniem, by zbadała one wszelkie skargi co do szkód gospodarczych i fizycznych oraz innych aktów terrorystycznych. Niemcy i Polska zobowiązują się, by wszystkie spowodowane od r. 1918 szkody gospodarcze i inne zrekompensować obu mniejszościom lub anulować wszystkie wywłaszczenia, lub też na takie czy inne naruszenia życia gospodarczego przyznać poszkodowanym pełne odszkodowanie.
  17. Aby Niemcom pozostającym w Polsce oraz Polakom pozostającym w Niemczech odebrać poczucie, że nie chroni ich prawo międzynarodowe oraz przede wszystkim dać im pewność, że nie będą pociągani do działań lub obowiązków niezgodnych z ich poczuciem narodowym, Niemcy i Polska zgadzają się, by prawa obustronnych mniejszości zagwarantować przez rozległe i wiążące porozumienia, by zapewnić tym mniejszościom zachowanie, swobodny rozwój i aktywność ich narodowości, zezwolić im zwłaszcza na potrzebne do tego celu organizowanie się. Obie strony zobowiązują się do nie powoływania przynależnych do mniejszości do służby wojskowej.
  18. W razie porozumienia się na podstawie tych propozycji Niemcy i Polska wyrażają gotowość, by nakazać i przeprowadzić natychmiastową demobilizację swoich sił zbrojnych.
  19. Dalsze kroki niezbędne do przeprowadzenia tych czynności zostaną wspólnie ustalone przez Niemcy i Polskę.

1920

https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Komarowem

12 n.e.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kaligula


Edytuj tę stronę dzieląc się własnymi notatkami!

Subscribe to Notatki historyczne Tomka

Get the latest posts delivered right to your inbox

Tomasz Waszczyk

Tomasz Waszczyk

Ten kto nie szanuje i nie ceni swej przeszłości nie jest godzien szacunku teraźniejszości ani prawa do przyszłości.

Read More